Σάββατο 22 Αυγούστου 2015

139η μέρα από 365 Εύβοια Παραλία Μουρτερή / 139th day from 365 Evia Mourteri Beach


22.08.2015 Σάββατο
Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα
απ' τις ημέρες των διακοπών συνεχίζεται.
Τα κείμενα τοποθετούνται
με την ακριβή ημερομηνία
που πραγματοποιήθηκε
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
07.09.2015

Ιθάκη, Αθήνα, Εύβοια σήμερα. Τρία διαφορετικά μέρη σε τρεις μέρες. Οι διαφορετικές φάσεις ζωής που έρχονται στο μυαλό όταν τρέχω σε διαφορετικά μέρη απ' τα συνηθισμένα, όταν τρέχω σε παλιά οικεία αγαπημένα μέρη που τώρα πια είναι διαφορετικά, ίσως να μοιάζουν ξένα.

Οδηγούσα σήμερα για το ζεστό σπίτι που μας φιλοξενεί ακούγοντας τον Παύλο Παυλίδη και έρχονταν σκέψεις απ' την Χιλιαδού, 12 - 13 χρόνια πίσω. Θεωρώ όλο το στυλ του Π. Παυλίδη (κυρίως στα παλιά) τον ορισμό της χαμένης εφηβικής αθωότητας της δικής μου γενιάς, τουλάχιστον των κοντινών σε εμένα λόγω κοινών βιωμάτων της δικής μου γενιάς ανθρώπων. Αν σκεφτείτε καμιά εφηβεία δεν χάνεται, καμιά αθωότητα δεν χάνεται, απλά σβήνει σαν φως όπως όταν απομακρύνεσαι από κοντά του. 
Καθώς τα χρόνια περνάν.

Τρέχω και νοιώθω ζωντανός, δεν ξέρω αν νοιώθω έφηβος, σήμερα στην Εύβοια, χθες στα στενά της Άνω Κυψέλης, προχθές στην Ιθάκη. Πριν 13 - 14 χρόνια στα ίδια μέρη αλλιώς, διαφορετικά. 

Αλκοόλ, τσιγάρο, πιο πολύ φαΐ, κίνηση με την μηχανή μόνο. Δεν μετανιώνω, αν δεν είχα ζήσει όλα αυτά ίσως δεν θα σύγκρινα τώρα, ίσως δεν θα 'χα κάνει αλλαγές στην ζωή μου.

Πόσες σκέψεις έρχονται καθώς τρέχω και βγήκαν μπροστά μου όλες μ' ένα άκουσμα του Π. Παυλίδη καθώς οδηγούσα.

Αν φτάσω στα 80 στα 90 θα συγκινούμε το ίδιο μ' αυτά τα ακούσματα; Πως θα ακούγονται στις τότε γενιές;

Υποκλίνομαι στην εσωτερική ροή που βγάζει το τρέξιμο που μοιάζει σε δύναμη με την θάλασσα και τα κύματα που ήταν δίπλα μου σήμερα.

http://www.movescount.com/moves/move74424957

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1006902950

~~~~~~~~~~




22.08.2015 Saturday
I keep on removing my written texts that are referring
to the period of my holidays. I use the precise date 
that i did my exercise. 
07.09.2015

After I had been to Ithaki island and to the city of Athens we arrived today at Evoia. Three different places in three days. When i run in different places, moments of my life are coming up in my mind. When i run in places that i have been before and are familiar to me seems different now and like foreign to me.

I was driving today going to the warm house that accommodates us during our vacation. I was listening a song of Pavlos Pavlidis and i was thinking Xiliadou, a place at Evoia that i used to be when i was younger. The style of this singer reminds me my lost adolescent time, the lost innocence of my generation, to the people that are like me because of the common experiences. On the other hand, if you think better there is no puberty or innocence that could be lost. It is more like a light that fades while you fend off.

While the time goes...

I run and i feel alive. Maybe i feel like teenager, running in those different places, today at Evoia, yesterday at Ano Kipseli and the day before around the Ithaki island. 13-14 years ago i was there in a different way. 

I was drinking alcohol, smoking cigarettes, eating a lot and driving my motorcycle. I don't regret about my past choices. These experiences brought me to this point that i am today. Ready to take my decisions and change my life style. 

So many thoughts are coming while i run. The same thoughts together with my memories were there while i was driving and listening Pavlos Pavlidis.

I am wondering i will be touched in the same way listening these songs when i will be 80 or 90 years old. How the new generation will listen it?

I bow before the internal flow of the running procedure. It seems like the power of the sea and the waves that were besides me today.

Τρέχοντας στις διακοπές / Running during holidays


Πάντα μακρυά απ' την βάση υπάρχει πρόβλημα με την εύρεση διαδικτύου αλλά χρόνου για τα καθημερινά report.

Οι μέρες τρεξίματος γίνονται κανονικά, τα report κρατιούνται χειρόγραφα ή όπως αλλιώς μέσα μου. Καλή συνέχεια σε ότι κάνουμε.

Μετά την Ιθάκη και την Αθήνα το running365.gr τρέχει στην Εύβοια. Τις επόμενες ημέρες θα βγουν αναλυτικά reports.

                             ~~~~~~~~~~

Everytime that i travel far away from home i face some problems finding available network and time for writing the daily reports.

Nevertheless i continue running and writing my thoughts on paper or in any way i can. All are inside me. Good like to you and your efforts.

After Ithaka island and then the days in Athens i run at Evia. More details in few days.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015

138η μέρα από 365 Αθήνα / 138th day from 365 Athens


21.08.2015 Παρασκευή
Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα 
απ' τις ημέρες των διακοπών συνεχίζεται. 
Τα κείμενα τοποθετούνται 
με την ακριβή ημερομηνία 
που πραγματοποιήθηκε 
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
 03.09.2015

Η δεύτερη ημέρα στην Αθήνα και 138η συνεχόμενη ημέρα τρεξίματος κινήθηκε στην απέναντι πλευρά απ' την χθεσινή διαδρομή. Απ' το Γαλάτσι προς Άνω Κυψέλη.

Ξεκίνησα μόλις διέσχισα την λεωφόρο Γαλατσίου, πέρασα μέσα απ' το αλσάκι που να 'ναι σχεδόν κολλητά στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβα και ανηφόρισα στον Λόφο Ελικώνα. Εκεί είδα δυο αστυνομικούς να περπατάν και κατάλαβα πως κινούμε στην Πρωθυπουργική γειτονιά.

Ήξερα πως κάπου εκεί μένει ο Αλέξης Τσίπρας, ευτυχώς δεν με σταμάτησαν για αναγνώριση στοιχείων ούτε αυτοί, ούτε οι πιο πολλοί αστυνομικοί που κράταγαν κλειστό τον δρόμο όταν κατέβηκα απ' την άλλη πλευρά του Ελικώνα. Ήταν η μέρα που είχε παραιτηθεί απ' την Πρωθυπουργία, οι διαδικασίες για την προκήρυξη εκλογών έτρεχαν με πιο έντονους απ' τους δικούς μου σφυγμούς. Φανταστείτε να με σταματούσαν για εξακρίβωση στοιχείων και εγώ το μόνο που είχα μαζί μου ήταν το κινητό και 0,50 για ένα μπουκάλι νερό. Σκέφτομαι πως τρέχοντας σε περιβάλλον Αθήνας ένα έξτρα που χρειάζεται ο δρομέας είναι και η ταυτότητα του.

Από εκεί και μετά συνέχισα την σταδιακή ανάβαση μέχρι τον Περιφερειακό Γαλατσίου από σκαλάκια και μικρά δρομάκια. Η ανάβαση ολοκληρώθηκε και κατέληξα στην μεγάλη κατηφόρα της Πρωτοπαπαδάκη όπου ξεκίνησε το κλείσιμο του κύκλου της σημερινής διαδρομής.


Το κλείσιμο του κύκλου....Πάντα οι κύκλοι κλείνουν και πάντα κάποιοι άλλοι ανοίγουν. Είναι νόμος αυτός, αν προτιμάτε είναι κοινή παραδοχή.

Με αφορμή το πέρασμα απ' τη γειτονιά του Τσίπρα θυμήθηκα την Δεξαμενή στο Κολωνάκι του Σημίτη και τους αστυνομικούς μέσα στην πλατεία και στους γύρω δρόμους.

Ήρθαν βράδια πολλά απ' το jazz in jazz του Κώστα Σπανού στην Δεινοκράτους που πήγαινα πάρα πολλές φορές στα χρόνια τα φοιτητικά και εργασιακά αργότερα.

Στον Περιφερειακό του Γαλατσίου ήρθαν εικόνες από χειμωνιάτικα βράδια με την μηχανή και πολύ κρύο, απ' το Γαλάτσι, στου Ζωγράφου στην φοιτητική εστία. Ήρθαν και άλλες διαδρομές, προς Ψυχικό, Λεωφόρο Αλεξάνδρας, Γκύζη. Ένα σωρό διαδρομές και καταστάσεις άλλων χρόνων, μιας άλλης φάσης ζωής.

Η Βεΐκου που βγήκα αργότερα έφερε άλλες διαδρομές προς Ηράκλειο, Μαρούσι, Χαλάνδρι, κάποιες φορές η τρελή διαδρομή στην Ραφήνα για την δουλειά απ' το βουνό μέσα απ' την Πεντέλη και την Καλλιτεχνούπολη.

Πολλές φορές γνωστοί και φίλοι κάνοντας χιούμορ μου λεν: ''από τι τρέχεις για να ξεφύγεις;'' Συνήθως απαντώ πως τρέχω για να πιάσω πράγματα. Τώρα σκέφτομαι πως τρέχω και για τα δυο, ίσως για ακόμα περισσότερα.

Όπως και να 'χει τρέχοντας έρχονται και φεύγουν πολλά, γνωστά και άγνωστα, οικεία ή όχι, εύκολα και δύσκολα. Όλα έχουν τον λόγω ύπαρξής τους και το αποτέλεσμα είναι μια θάλασσα σε συναισθήματα, εικόνες, μνήμες, κρίσεις, συνειδητοποιήσεις.

Όπως και να 'χει τρέχοντας έρχονται και φεύγουν πολλά, πρακτικά αν το δούμε το τοπίο αλλάζει.

Και είμαστε εκεί και ζούμε τις αλλαγές.



~~~~~~~~~~

21.08.2015 Friday 

I keep on removing my written texts 
that are referring to the period of my holidays. 
I use the precise date that i did my exercise. 
03.09.2015

The second day that i stayed in Athens it was the 138th ongoing day of running. I followed another route, the opposite one from Galatsi to Ano Kipseli. 

I started running after I crossed the avenue of Galatsi and i passed through the grove that is close to the school of Grava and going up to Elikona hill. I saw two Policemen walking and i realized that i was moving at the neighborhood of our Prime Minister. 

I knew that Alexis Tsipras stayed there and fortunately they didn't stop me for data recognition. They didn't do it even later when i run downhill to the other side of Elikona. It was the day that he resigned from his duties and started the procedure for the elections. This happened faster than my pulses that time. I can't imagine the surprise if they had stopped me and realized that i had with me only my mobile phone and 0'50 cent for buying a bottle of water. I didn't think it before but if you run in a city like Athens you need to keep your id with you. 

After that i kept going uphill to the ring road of Galatsi passing trough small steps and small roads. At the end of the climbing i went to the big downhill of Protopapadaki Street and i started finishing my training time. 

This was the end of the circle. Always there are some circles that open and close. This is the "law" of the circles in life. 

On the occasion of passing through the house of the Prime Minister i remembered another Prime Minister, Simiti and his house at Kolonaki Street. At that period of time it was an area full of policemen in the square and all around his house. 

And then the Kostas’ Spano’s bar “Jazz in jazz” came up in my mind (at Dinokratous Street) a place that i went very often when i was studying in Athens and afterwards when i was working. 

Passing the ring road of Galatsi i thought about my winter nights there, driving my motorbike while i was returning back to the student residence at Zografou area. So many routes to think, Psihiko, the Alexandras Avenue, Gizi. So many routes, reminded me the years that passed, memories from another phase of my life. 

I kept going to Veikou and reminded many more routes, going to Irakleio, Marouse, Halandri and sometimes the "grazy route" to Rafina, where i was working and following the way through Penteli and Artcity. 

A lot of times my friends made fun with me and ask me: "from what are you trying to escape when you run?" I use to answer that i don’t actually run for escaping but catching things. Now i can say that i run for both or for many more than that. 

Nevertheless, running helps more for welcoming or saying goodbye to different situation. Some are familiar, other unknown, easy or difficult things. Everything has a reason of existence and the result is a sea full of feelings, images, memories, judgments and awareness.

When you run many things are coming or leaving, in a practical way you lead the landscape to change.

We are here to experience all these changes...


Πέμπτη 20 Αυγούστου 2015

137η μέρα από 365 Αθήνα / 137th day from 365 Athens


20.08.2015 Πέμπτη

Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα
απ' τις ημέρες των διακοπών ξεκίνησε.
Τα κείμενα τοποθετούνται
με την ακριβή ημερομηνία
που πραγματοποιήθηκε
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
 01.09.2015
 
Είχα να βρεθώ στην Αθήνα τέσσερα χρόνια ίσως και παραπάνω, περάσαμε απ' την μεγάλη πόλη πηγαίνοντας για Χαλκίδα. Στην Αθήνα έζησα 10 χρόνια φοιτητής και εργαζόμενος, οι αναμνήσεις πολλές, αναπόφευκτα ήταν καταιγιστικές κατά την διάρκεια της 137ης συνεχόμενης ημέρας τρεξίματος.

Κινήθηκα όπως φαίνεται στο runtastic αναλυτικά η διαδρομή στο Γαλάτσι με κατεύθυνση το άλσος στην Βεΐκου και επιστροφή στην βάση των δυο ημερών.

Πρώτη φορά έτρεξα σε τόσο αστικό τοπίο, τα πάντα είναι διαφορετικά στο αστικό τοπίο, κυρίως στην Αθήνα. Είναι όπως το να ζεις στην Αθήνα, σε βλέπουν τόσοι πολλοί και ταυτόχρονα κανείς ενώ κανείς δεν σε ξέρει. Είναι αλλιώς ο ήλιος, αλλιώς το αεράκι που σε ζεσταίνει πιο πολύ και στην καλύτερη σε δροσίζει, είναι όλα αλλιώς.

Βγήκα στην λεωφόρο Βεΐκου στο Ολυμπιακό Κέντρο πινγκ πονγκ (νομίζω) πέρασα απέναντι από την γέφυρα και κινήθηκα παράλληλα με το συρματόπλεγμα του άλσους Βεΐκου προς τα επάνω, δίπλα στο γήπεδο. Κάποιες φορές είχα πάει για λίγο τρέξιμο τα χρόνια της διαμονής μου την Αθήνα, πολλές φορές είχα πάει για τένις στο άλσος. Θυμάμαι να φεύγω με την μηχανή ''σκασμένος'' απ' την δουλειά στην Ραφήνα με την ρακέτα να εξέχει απ' τον σάκο πλάτης και να πηγαίνω στο γήπεδο που είχαν βγάλει το δίχτυ στον φοβερό τοίχο με τον πιο δύσκολο αντίπαλο τελικά.... τον εαυτό. Άλλες πάλι κανονικά με παρέα, κάποιες άλλες σε συναυλίες ή παραστάσεις.

Θυμήθηκα καθώς έτρεχα στο συγκεκριμένο σημείο δίπλα απ' το άλσος πως πιο πάνω σε κάποιο σημείο είχα θάψει τον Ραβί μου, ένα υπέροχο κόκερ, μου τον χτύπησε αυτοκίνητο κάπου στην Σονιέρου, στο κέντρο, στην Βάθης που έμενα τότε.

Το ανέφερα νωρίτερα οι αναμνήσεις ήταν καταιγιστικές.

Συνέχισα στο πεζοδρόμιο της Βεΐκου και κατηφόρισα την Γαλατσίου παρέα με εικόνες και σκέψεις από μια ζωή που έμοιαζε να 'ναι κάποιου άλλου, όχι δική μου. Εικόνες, σκέψεις και συναισθήματα...συναισθήματα που έτρεχαν όπως εγώ, έτρεχαν κι έβγαιναν από μέσα μου όπως ένοιωθα να βγαίνουν από την γη τα πόδια μου καθώς πατούσα κάθε φορά.

Οι αλλαγές σήμερα ήταν εκεί γιατί ήμουν εγώ εκεί. Αλλάζουν τα πράγματα κι είναι ωραίο. Αργότερα το βραδάκι σε βόλτα στην Πλατεία Συντάγματος είδα κάποιον να κάνει τρέξιμο, τον χάρηκα, ίσως να τον ζήλεψα, πιο κάτω περπατώντας στον πεζόδρομο της Ερμού έτρεχε με τα αθλητικά της μια κοπέλα. Νομίζω πιο παλιά δεν συναντούσαμε συχνά τέτοιες εικόνες.

Η πρώτη μέρα του running365.gr στην Αθήνα ήταν κάτι περισσότερο από γεμάτη.

http://www.movescount.com/moves/move74424952

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1005485919

~~~~~~~~~~

20.08.2015 Thursday


I keep on removing my written texts 
that are referring to the period of my holidays. 
I use the precise date that i did my exercise. 

03.09.2015

Last time i had been in the city of Athens was 4 years ago…maybe more than 4. We stayed in the "big city" for two days on our road to Chalkida. I lived in Athens for 4 years while i was studying and then i found a job there and remained another 6 year. I have so many memories from Athens that came up in my mind while i was running my 137th ongoing day of this project.

As you can see at Runtastic, i moved from Galatsi to the small forest of Veikou and i returned back to my temporary base.

It was the first day that i run in such an urban environment and all around was really different. Living in this city makes you feel in a special way. There are so many people around watching you and at the same time nobody sees you, nobody knows you. Everything is different, the sun, the wind that sometimes made you feel hot and sometimes refreshing you. Everything is different...


I went out to Veikou Avenue, close to the Olympic Center for table tennis and i walked opposite to the bridge moving parallel out of the wire fence of Veikou Forest. My route ended close to the court. When i was living in Athens i went few times to this area for playing tennis. I remember sometimes, when i was obviously over stressed after my job at Rafina area to go there with my tennis racket and play alone in a court without net. I played with the toughest opponent...myself. Sometimes i went there with friends, other times i was watching concerts or theater.

Near this forest i buried my Ravi, my beautiful dog who died after a car accident. This happened at Sonierou Street, in the center of the city, close to my house, at Vathis area. 

As i mentioned before...memories came up…strong memories.

I kept on running at Veikou Street and then went downhill at Galatsiou street. I remember a life that seemed to be someone’s else’s life and not mine. Images, thoughts and feeling. Feelings…like my steps on the road while running.

I permit “changes” because i was present. I am thinking that changes are nice to happen. Later at night we went for a walk to Sintagma square and i saw a man running. I felt happy for him, i also felt a little jealous. Walking at Ermou, the pedestrianized street a young woman was running wearing her athletic shoes. Past years we didn't meet such athletes around the streets.

The first day of running365.gr in Athens was full of memories, feeling and thoughts...it was much more than that!

http://www.movescount.com/moves/move74424952

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1005485919

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2015

136η μέρα από 365 Ιθάκη / 136th day from 365 Ithaca Island


19.08.2015 Τετάρτη

Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα 
απ' τις ημέρες των διακοπών ξεκίνησε. 
Τα κείμενα τοποθετούνται 
με την ακριβή ημερομηνία 
που πραγματοποιήθηκε 
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
31.08.2015
Τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως θέλουμε στην ζωή μας, στους προγραμματισμούς μας. Όπως στο τρέξιμο, έξω στην φύση, στο βουνό, μπορεί να ανακαλύπτουμε μια νέα διαδρομή και να βγούμε σε αδιέξοδο, άλλες φορές μπορεί να αλλάξει ο καιρός και τα σχέδια πρέπει να αλλάξουν. Εκεί χρειάζεται καθαρή κρίση και απόφαση για δράση.

Τα σχέδια λοιπόν άλλαξαν δεν θα μέναμε παραπάνω στο όμορφο νησί, έτσι η 2η ημέρα στην Ιθάκη και 136η συνεχόμενη του running365.gr είχε διαδικαστικό χαρακτήρα αφού σε 3 ώρες έφευγε το πλοίο και εμείς μαζί. Η γυναίκα μου ήταν αυτή που μ' έσπρωξε να βγω για την συνέχιση του project, αν δεν το κάνα η μέρα θα 'φεύγε γιατί φτάσαμε στην Αθήνα περασμένα μεσάνυχτα.

Κινήθηκα απ' το Βαθύ στο ανηφορικό κομμάτι προς το Περαχώρι για 15' και επιστροφή πίσω. Αν και διαδικαστικό το τρέξιμο ήταν ουσιαστικό. Είδα το Περαχώρι, βρήκα μονοπάτι που πηγαίνει ψηλά στο βουνό, είδα την συνέχεια του δρόμου που δεν είχα ξαναδεί κι ήρθαν μελλοντικές διαδρομές στην σκέψη γιατί στο νησί θα ξαναπάμε.

Καθώς έτρεχα κάποια στιγμή ένοιωσα να ''πνίγομαι'' απ' την μυρωδιά του θυμαριού, σκέφτηκα πόσο απλόχερα η φύση μας δίνει πράγματα όλα τα χρόνια που φιλοξενούμαστε πάνω της. Λίγα μέτρα πιο πάνω στο πλάι του δρόμου σκουπίδια, μπουκάλια, σακούλες, αποτσίγαρα.

Το αντάλλαγμα των ανθρώπων στην γη για την φιλοξενία που δεχόμαστε.

Δεν έχει άλλο σχόλιο, άλλη σκέψη...

http://www.movescount.com/moves/move74424951

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1005485632


~~~~~~~~~~ 


19.08.2015 Wednesday

I started transfer the hand written 
texts that are referring to the days of my holiday.
The date that you see is that from 
the running day.
                                                                                                                   31.08.2015

Things in our life are not coming always as we like, or in a way that we have organized. It is like running. You decide for example to follow a new route and finally you realize that you find a deadlock or maybe the weather changes suddenly. Then you have to alter your plans. You need to have clear judgment and decision for action.

So we needed to change our plans and leave from this beautiful island. The second day in Ithaki and the 136th ongoing day of running had procedural nature. In 3 hours we had to take the ship and going back to Agistri. My wife pushed me to go out and run this day. It was the only chance to do it. Otherwise we would arrive late at night in Athens and i would have lost this day.

I run up hill from Peraxori, running for 15 minutes and then back home. I could say that despite the character of this training time it was really meaningful. I saw Peraxori, i found a path that leads up to the mountain, i saw how this road continues and i imagined future routes. It is necessary to return back to this island.

As i was running i felt the strong smell of Thimari and i thought the nature that she offers all these to us, her quests... Few meters after i saw garbage, empty bottles, plastic bags and cigarettes.

This is the way we return back this beauty.

I have no comment, no more thoughts...


http://www.movescount.com/moves/move74424951

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1005485632  

Ενημέρωση - Ιθάκη / Announcement - Ithaca Island


135η & 136η από 365 Ιθάκη 
135th & 136th Ithaca Island

Οι μέρες τρεξίματος βγαίνουν, οι αναφορές όχι. Τις κρατάω όμως και θα αποτυπωθούν αργότερα.

I' m still running although the written reports will be available a little bit later...

Τρίτη 18 Αυγούστου 2015

135η μέρα από 365 Ιθάκη / 135th day from 365 Ithaca Island


18.08.2015 Τρίτη
Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα 
απ' τις ημέρες των διακοπών ξεκίνησε. 
Τα κείμενα τοποθετούνται 
με την ακριβή ημερομηνία 
που πραγματοποιήθηκε 
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
30.08.2015

Η μεγαλύτερη δυσκολία σε σχέση με την πραγματοποιήσει του project έχει να κάνει με την ηλικία του μικρού μας γιου. Έχω αναφέρει ξανά πως μια βασική δυσκολία σε σχέση με το project είναι η μη σταθερότητα στον ύπνο του, άρα και του δικό μας με χαρακτηριστικό την έλλειψη του. Πολλές φορές είμαι ιδιαίτερα κουρασμένος από τις καθημερινές υποχρεώσεις και την συσσωρευμένη αϋπνία, έτσι οι μέρες τρεξίματος βγαίνουν με πολύ κόπο και χωράν ίσα-ίσα στο 24ώρο. Τώρα ο μικρός είναι 22 μηνών και ελπίζω τα πράγματα να στρώσουν.



Φανταστείτε όλα τα προηγούμενα σε συνδυασμό με την μετακίνηση και διαμονή σε νέο μέρος.



Σκεφτόμουν πολύ έντονα το συμβολικό του ονόματος του νησιού όσον αφορά τη μυθολογία σε σχέση με την δική μου προσπάθεια στο project. Πέρασε απ' το μυαλό μου η σκέψη μήπως το "ταξίδι" του project φτάσει στο τέλος στον τόπο με το συμβολικό όνομα.


Η Ιθάκη έχει μια ουδέτερη ενέργεια όπως ακριβώς η ενέργεια που χρειάζεται κάποιος για να ταξιδέψει, όπως ακριβώς η ενέργεια που χρειάζεται το project για να κυλήσει.

Ουδέτερη, ούτε πολλά, ούτε λίγα. Ουδέτερα και (αυτόματα συμπληρώνεται) σεμνά.

Το νησί είναι πανέμορφο όπως οι αλλαγές που συμβαίνουν στην ζωή καθώς περνάν τα χρόνια, μεγαλώνοντας. Έχω επισκεφθεί το νησί άλλες τρεις φορές, η τελευταία σχεδόν 10 χρόνια πριν.

Τέσσερις φορές τρεις φάσεις, μόνος, σε σχέση, με οικογένεια. Οι αλλαγές, η προσωπική εξέλιξη, το μεγάλωμα.

Μεγάλωσε και το project κατά δυο μέρες, εξελίχθηκε, μαζί του και εγώ. Δυο μέρες μείναμε στο νησί, δεν θα βγαίναν οι μέρες χωρίς την υποστήριξη της γυναίκας μου.

Στο πρακτικό κομμάτι, του τρεξίματος.

Η 135η συνεχόμενη ημέρα τρεξίματος

Κινήθηκα μεταξύ Περαχώρι και Βαθύ προς το λιμάνι του Πίσω Αετού (Πισαετό τον λεν οι ντόπιοι). Πέρασα περιφερειακά απ' τον δρόμο που βγάζει από το Περαχώρι πάνω απ' το Βαθύ συνεχίζονταν μετά το βενζινάδικο με συντροφιά την αφιλόξενη άσφαλτο που τόσο καιρό είχα να τρέξω και καθόλου δεν μου έλειψε.

Η βασική παρέα όμως ήταν ο αέρας, η θάλασσα, η εικόνα και οι ήχοι τους που σταματούσαν απ' τα αυτοκίνητα που συναντούσα. Είχε πολύ ζέστη, δεν είχα πάρει μαζί μου νερό, η δροσιά όμως ήρθε απ' το βουτηγμένο μου καπέλο μέσα στην θάλασσα. Η διαδρομή ήταν ένα ατέλειωτο (και παραφράζω εδώ) ζιγκ - ζαγκ από μικρές ανηφόρες και κατηφόρες.

Σ' όλα αυτά οι σκέψεις χόρευαν τρελά μέσα μου όπως ανέφερα νωρίτερα σε σχέση με τις αλλαγές. Αλλαγές που έρχονται χωρίς να το καταλαβαίνουμε ή να το θέλουμε, όπως τα χρόνια που περνούν. Κι αλλαγές που δεν είναι αλλαγές αλλά κυρίως ''εκ-παιδεύσεις'' ζωής που φέρνουν δυσλειτουργικές καταστάσεις και πρέπει για να μην πω επιβάλλεται να διαφοροποιηθούν. 

Τέλος υπάρχουν οι αλλαγές που καταφέρνουμε οι άνθρωποι για να περνάν τα ''ανεξέλεγκτα'' χρόνια με υγεία (δηλαδή ασφάλεια) και έντονες ζεστές, δύσκολες αλλά γεμάτες ζωή καταστάσεις. Αλλαγές....όπως να σταματήσεις το κάπνισμα, όπως να πάρεις απόσταση από παλιές συμπεριφορές και πόσα ακόμα.....μπορούν να έρθουν αν ξεκινήσεις το τρέξιμο ας πούμε που σε φέρνει τόσο κοντά με το μέσα σου (κι όποιος δεν κατάλαβε μιλάω εντελώς προσωπικά). 



~~~~~~~~~~



18.08.2015 Tuesday 

I started transfer the hand written texts 
that are referring to the days of my holiday.
The date that you see is that from 
the running day.
30.08.2015

The biggest difficulty that I face during this project is the age of my small boy. He still doesn't sleep all night and so do we. The result is to feel really tired most of the days because of this situation. When i went out for running i carry on my insomnia. Sometimes i can hardly find free time to run. He is almost 2 years old (22 months of life) and i hope it is going to be better. 

You can imagine the difficulty combined with locomotion and stay in different places during our vacation.

I was thinking the name of the island that was our destination and the symbolism that has referring to my effort, to this project. I was thinking that maybe the "trip" of this project ends at this island.

The island was Ithaki and i felt its neutral energy. This is a kind of energy that you need for travelling, exactly like the energy that i need for doing this project.

Neutral, not many, nor less. Neutral and humble.

The island is beautiful, like the changes in life through years, growing up. I have visited this island 3 times. The last was 10 years ago. 

Now, the fourth one in a different stage of life. Then i was alone, now with my family. I am thinking about the changes, the personal progress, the growing up.

This project is 2 days older, was developed just like I did. We stayed 2 days in this island; i couldn't make it without the support of my wife. 

I mean in practice, this of running procedure. 

This is the 135th day of running.

I moved between Peraxori and Vathi to the port of "Back Eagle" as the locals name it. I passed peripherals trough the road that leads to Peraxori, up to Vathi and continues until the gas station. I was running on the asphalt and believe me i hadn't missed this feeling at all.

My companion was the air, the sea, the image and the sounds of the cars that i met. It was very hot and i hadn't taken water with me. The only cool sense came from my hut that was wet from the sea. The route was an endless zig zag from up hills and down hills. 


During this training time i was thinking about changes. Changes that are coming without understanding the way or without our volition, like the years that passed. Variations like re-education that bring dysfunctional situations that you have or "must" differentiate.
At the end i was thinking about the changes we made for being safer as the years passed. Like stop smoking, take some distance from old behaviors...and many more. These could come if you start running. A procedure that brings you closer to your inner self (this is a personal reference).      


Δευτέρα 17 Αυγούστου 2015

134η μέρα από 365 / 134th day from 365


17.08.2015 Δευτέρα
Άνετα μπορώ να χαρακτηρίσω διαδικαστική την σημερινή ημέρα τρεξίματος. Ανέβηκα στην βάση για ένα γρήγορο 30λεπτο, το μυαλό και η ψυχή ήταν στο ταξίδι που θα ξεκινούσε σε λίγες ώρες.

Σαν άλλο placebo την πάτησα νομίζοντας πως αν πήγαινα γρήγορα θα πέρναγε κι ο χρόνος γρήγορα. Το κατάλαβα κοντά στο 20λεπτο, έτσι το τελευταίο 10λεπτο μου φάνηκε βουνό ανηφορικό που για κάποιο λόγω έπρεπε να πηγαίνω και γρήγορα.

Αυτό το τελευταίο έχει να κάνει μ' έναν εγωισμό που βγήκε και έλεγε : "δεν μπορείς να τρέξεις το ίδιο για 10 λεπτά ακόμα;"

Βγήκε με πίεση και κούραση, 4 ώρες ύπνου και προετοιμασία για ταξίδι δεν είναι λίγο πράγμα.

Αυτό που μου μένει είναι η συνειδητοποιήσει για πρώτη φορά του μπερδέματος, αυτού που ονόμασα νωρίτερα placebo.

Πόσες φορές λειτουργούμε και είναι μπερδευτικό για εμάς και τους άλλους. Πόσο δυσλειτουργικό είναι αυτό και δεν το καταλαβαίνουμε. Πόσες; Σκεφτείτε την κοινωνική, πολιτική κατάσταση που ζούμε με τελικό αποδέκτη και ρυθμιστή την οικονομική.

Αυτό και αν δεν είναι placebo, άλλα χρειαζόμαστε και άλλα παίρνουμε....

http://www.movescount.com/moves/move73133895

~~~~~~~~~~


17.08.2015 Monday
I could say that today i was focused on the procedure of running and nothing more than that. My mind and my soul was stucked on the trip that would start in few hours. So, i went to run just for 30 minutes, around the base ground. 

I thought that if i run fast, then the time would past quicker. It was like another kind of "placebo". I realized the truth after 20 minutes of running. The result was disappointed because the last 10 minutes seemed like i had to climb a mountain, following the uphills and running so fast.

It was like my "ego" forced me to run like this, it was like myself said to me in an ironically way " it is hard for you to run for 10 more minutes in the same way..." 

Finally, i was feeling pressed down and very tired. I had slept just for 4 hours while i was preparing for the trip. 

What i really like to keep from this day was the thought about the placebo effect, this confusing attitude that i felt. 

We often act like this in so many different situations in our lives. Think about the social and political framework and the way the economy regulates our everyday life. 

We need other things and we finally take different ones...this is a placebo effect...


http://www.movescount.com/moves/move73133895

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

133η μέρα από 365 Σέιχ Σου - 133th day from 365 Seix Sou


16.08.2015 Κυριακή
Σήμερα ένοιωσα ιδιαίτερα μόνος στο βουνό, σαν να 'χαν φύγει όλοι στις θάλασσες. Ελάχιστοι άνθρωποι και αυτοί πυροσβέστες (αχρείαστοι να' ναι). Γενικά η ενέργεια που έβγαζε η φύση ήταν αυτή της άδειας πόλης στα μέσα του Αυγούστου. Μια ησυχία της φυγής, μια εγκατάλειψη με ημερομηνία λήξης. Η εγκατάλειψη πάντα έχει μέσα της μια θλίψη.

Αυτά απ' την μια. 

Απ' την άλλη όλα τα προηγούμενα είναι άλλη μια ανθρώπινη κατασκευή, μια κατασκευή του μυαλού, μια κατασκευή που κάπου έχει την πηγή της. Ήταν ένα υπέροχο, απλό, ήσυχο, όμορφο απόγευμα με τρέξιμο στην απόλυτη φύση. Δίχως κάτι περισσότερο, δίχως κάτι λιγότερο.

Έτρεξα λοιπόν σε γνωστά μονοπάτια, πέρασα στην επιστροφή μου για την βάση, απ' την επιστροφή του Άεθλου (με αντίθετη φορά). Κατέβηκα την πλαγιά από την τοποθεσία Κράνος, αυτό το τμήμα το έβλεπα πολύ καιρό αλλά ποτέ δεν είχα περάσει από εκεί.

Κάτι καινούργιο μέσα απ' το γνωστό, πάντα μπορούμε να βρούμε καινούργια πράγματα, αρκεί να 'μαστε ανοιχτοί και να πάρουμε το ρίσκο.



~~~~~~~~~~

16.08.2015 Sunday 
I felt alone today in the mountain. There were few people, many of them have gone to the see. There were just many firefighters (i hope we will not need them). The energy around reminded the feelings from an empty city, in the middle of August. It was really quiet, a sense of "flight". Abandonment with a maturity date. The abandonment brings always sadness.

On the other hand, all the above are humans ideas, a construction of mind. It was a great, simple, quiet, beautiful afternoon that i run in nature. Nothing more or less.

I run in familiar routes and on the way back i passed through the base ground (on the way we return after Aethlos race). I went down the hill, near kranos area. It was a place that i was looking before but i never had passed from there. 

Ιt is something new that passes through the old one. We can always find new things if we are open to accept and take the risk.



Σάββατο 15 Αυγούστου 2015

132η μέρα από 365 / 132th day from 365


15.08.2015 Σάββατο
Ήρεμη μέρα με χαλαρό τρέξιμο. Στα χαλαρά βγαίνουν όλα, δεν υπήρχε σημείο από τους τετρακέφαλους και κάτω που να μην ένοιωσα κάποιο πόνο. Γόνατο, (ότι λέω από δύο) κνήμη, αστράγαλος, δάχτυλα, δεν υπήρχε σημείο που να μην ένοιωσα κάποιο πόνο. Δεν ήταν κάτι σοβαρό, ήταν σαν διάταση συνεχόμενη που τραβά γλυκά τον κάθε μυ. 

Χαλαρή ημέρα Σαββάτου της Παναγίας, χαλαρός και εγώ, ξεκίνησα να τρέχω και κατάλαβα πως είχα δέσει λάθος αστράγαλο, όταν τρέχω στην βάση δένω το ένα πόδι, έξω και τα δυο. Αυτές οι συνειδητοποιήσεις βγάζουν πολύ γέλιο και αυτοσαρκασμό. Πάνω στις πέτρες έβγαζα κάλτσες, επιδέσμους, παπούτσια, ''ωραίο σκηνικό'' κι ο ήλιος να με χτυπά αλύπητα.

Η μέρα κύλησε ήρεμα, χαλαρό 30λέπτο καθαρής αποθεραπείας, ίσως όπως ορίζει η ευλάβεια της ημέρας. Κι ίσως αν θέλω να το δω συμβολικά η Άγια ημέρα μου πρόσφερε απλόχερα απ' την ίδια την φύση τα άγρια βατόμουρα που βρήκα καθώς έτρεχα. 


Μάζεψα λίγα και γεύτηκα στο σπίτι μόλις γύρισα.

Γλυκό καλοκαίρι 15 Αυγούστου, ζεστό καλοκαίρι κρατάς με τα όμορφα να 'ναι πολλά και θολά για πολλούς. Ας μην συνεχίσω, νοιώθω πως θα το βαρύνω.

Κλείνω με κάτι που δεν συνηθίζω να κάνω εδώ, στο site του project. Μας κερνάω ένα λατρεμένο τραγούδι των Stereo Nova.

Καλή συνέχεια στο καλοκαίρι μας... 



~~~~~~~~~~

15.08.2015 Saturday 
It was a calm day, with relaxed running. In such conditions everything comes out. I couldn't find a part of my body that i didn't feel any pain. At my knees, shin, ankle, fingers, i was feeling the pain in all these parts. It was not something really serious; it seemed more like continuous distension, that was Pulling sweet my muscles.

It was a calm day today, the day of Mother of Lord. When i started running, i realized that i had tied the wrong ankle. When i run to the base ground i tie the one foot. When i am going outside then i tied both my feet. This realisation made me laugh. On the stones, under the hot sun, i had to take out my shocks, my shoes, the bandages.

It was a calm day and i run for 30 minutes. it was a clear recovery, like the meaning of this holly day. If i would like to see it in a spiritual way, this Holly day gave me this wild berries that i found while i was running. 

I took some of them and i brought them home. 

It is a sweet summer, 15 of August, sweet summer you are still here with your beauties that are not clear to everybody. I am going to stop it now, because i don't want you to feel heavy.

At the end i will refer to a lovely song from Stereo Nova. It is not something that i use to do in this project. 

Have a nice time to this lovely summer...