Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

138η μέρα από 365 Αθήνα / 138th day from 365 Athens


21.08.2015 Παρασκευή
Η μεταφορά από τα χειρόγραφα κείμενα 
απ' τις ημέρες των διακοπών συνεχίζεται. 
Τα κείμενα τοποθετούνται 
με την ακριβή ημερομηνία 
που πραγματοποιήθηκε 
η κάθε ημέρα τρεξίματος.
 03.09.2015

Η δεύτερη ημέρα στην Αθήνα και 138η συνεχόμενη ημέρα τρεξίματος κινήθηκε στην απέναντι πλευρά απ' την χθεσινή διαδρομή. Απ' το Γαλάτσι προς Άνω Κυψέλη.

Ξεκίνησα μόλις διέσχισα την λεωφόρο Γαλατσίου, πέρασα μέσα απ' το αλσάκι που να 'ναι σχεδόν κολλητά στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβα και ανηφόρισα στον Λόφο Ελικώνα. Εκεί είδα δυο αστυνομικούς να περπατάν και κατάλαβα πως κινούμε στην Πρωθυπουργική γειτονιά.

Ήξερα πως κάπου εκεί μένει ο Αλέξης Τσίπρας, ευτυχώς δεν με σταμάτησαν για αναγνώριση στοιχείων ούτε αυτοί, ούτε οι πιο πολλοί αστυνομικοί που κράταγαν κλειστό τον δρόμο όταν κατέβηκα απ' την άλλη πλευρά του Ελικώνα. Ήταν η μέρα που είχε παραιτηθεί απ' την Πρωθυπουργία, οι διαδικασίες για την προκήρυξη εκλογών έτρεχαν με πιο έντονους απ' τους δικούς μου σφυγμούς. Φανταστείτε να με σταματούσαν για εξακρίβωση στοιχείων και εγώ το μόνο που είχα μαζί μου ήταν το κινητό και 0,50 για ένα μπουκάλι νερό. Σκέφτομαι πως τρέχοντας σε περιβάλλον Αθήνας ένα έξτρα που χρειάζεται ο δρομέας είναι και η ταυτότητα του.

Από εκεί και μετά συνέχισα την σταδιακή ανάβαση μέχρι τον Περιφερειακό Γαλατσίου από σκαλάκια και μικρά δρομάκια. Η ανάβαση ολοκληρώθηκε και κατέληξα στην μεγάλη κατηφόρα της Πρωτοπαπαδάκη όπου ξεκίνησε το κλείσιμο του κύκλου της σημερινής διαδρομής.


Το κλείσιμο του κύκλου....Πάντα οι κύκλοι κλείνουν και πάντα κάποιοι άλλοι ανοίγουν. Είναι νόμος αυτός, αν προτιμάτε είναι κοινή παραδοχή.

Με αφορμή το πέρασμα απ' τη γειτονιά του Τσίπρα θυμήθηκα την Δεξαμενή στο Κολωνάκι του Σημίτη και τους αστυνομικούς μέσα στην πλατεία και στους γύρω δρόμους.

Ήρθαν βράδια πολλά απ' το jazz in jazz του Κώστα Σπανού στην Δεινοκράτους που πήγαινα πάρα πολλές φορές στα χρόνια τα φοιτητικά και εργασιακά αργότερα.

Στον Περιφερειακό του Γαλατσίου ήρθαν εικόνες από χειμωνιάτικα βράδια με την μηχανή και πολύ κρύο, απ' το Γαλάτσι, στου Ζωγράφου στην φοιτητική εστία. Ήρθαν και άλλες διαδρομές, προς Ψυχικό, Λεωφόρο Αλεξάνδρας, Γκύζη. Ένα σωρό διαδρομές και καταστάσεις άλλων χρόνων, μιας άλλης φάσης ζωής.

Η Βεΐκου που βγήκα αργότερα έφερε άλλες διαδρομές προς Ηράκλειο, Μαρούσι, Χαλάνδρι, κάποιες φορές η τρελή διαδρομή στην Ραφήνα για την δουλειά απ' το βουνό μέσα απ' την Πεντέλη και την Καλλιτεχνούπολη.

Πολλές φορές γνωστοί και φίλοι κάνοντας χιούμορ μου λεν: ''από τι τρέχεις για να ξεφύγεις;'' Συνήθως απαντώ πως τρέχω για να πιάσω πράγματα. Τώρα σκέφτομαι πως τρέχω και για τα δυο, ίσως για ακόμα περισσότερα.

Όπως και να 'χει τρέχοντας έρχονται και φεύγουν πολλά, γνωστά και άγνωστα, οικεία ή όχι, εύκολα και δύσκολα. Όλα έχουν τον λόγω ύπαρξής τους και το αποτέλεσμα είναι μια θάλασσα σε συναισθήματα, εικόνες, μνήμες, κρίσεις, συνειδητοποιήσεις.

Όπως και να 'χει τρέχοντας έρχονται και φεύγουν πολλά, πρακτικά αν το δούμε το τοπίο αλλάζει.

Και είμαστε εκεί και ζούμε τις αλλαγές.



~~~~~~~~~~

21.08.2015 Friday 

I keep on removing my written texts 
that are referring to the period of my holidays. 
I use the precise date that i did my exercise. 
03.09.2015

The second day that i stayed in Athens it was the 138th ongoing day of running. I followed another route, the opposite one from Galatsi to Ano Kipseli. 

I started running after I crossed the avenue of Galatsi and i passed through the grove that is close to the school of Grava and going up to Elikona hill. I saw two Policemen walking and i realized that i was moving at the neighborhood of our Prime Minister. 

I knew that Alexis Tsipras stayed there and fortunately they didn't stop me for data recognition. They didn't do it even later when i run downhill to the other side of Elikona. It was the day that he resigned from his duties and started the procedure for the elections. This happened faster than my pulses that time. I can't imagine the surprise if they had stopped me and realized that i had with me only my mobile phone and 0'50 cent for buying a bottle of water. I didn't think it before but if you run in a city like Athens you need to keep your id with you. 

After that i kept going uphill to the ring road of Galatsi passing trough small steps and small roads. At the end of the climbing i went to the big downhill of Protopapadaki Street and i started finishing my training time. 

This was the end of the circle. Always there are some circles that open and close. This is the "law" of the circles in life. 

On the occasion of passing through the house of the Prime Minister i remembered another Prime Minister, Simiti and his house at Kolonaki Street. At that period of time it was an area full of policemen in the square and all around his house. 

And then the Kostas’ Spano’s bar “Jazz in jazz” came up in my mind (at Dinokratous Street) a place that i went very often when i was studying in Athens and afterwards when i was working. 

Passing the ring road of Galatsi i thought about my winter nights there, driving my motorbike while i was returning back to the student residence at Zografou area. So many routes to think, Psihiko, the Alexandras Avenue, Gizi. So many routes, reminded me the years that passed, memories from another phase of my life. 

I kept going to Veikou and reminded many more routes, going to Irakleio, Marouse, Halandri and sometimes the "grazy route" to Rafina, where i was working and following the way through Penteli and Artcity. 

A lot of times my friends made fun with me and ask me: "from what are you trying to escape when you run?" I use to answer that i don’t actually run for escaping but catching things. Now i can say that i run for both or for many more than that. 

Nevertheless, running helps more for welcoming or saying goodbye to different situation. Some are familiar, other unknown, easy or difficult things. Everything has a reason of existence and the result is a sea full of feelings, images, memories, judgments and awareness.

When you run many things are coming or leaving, in a practical way you lead the landscape to change.

We are here to experience all these changes...


Δεν υπάρχουν σχόλια: