Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

200η μέρα από 365 Σέιχ Σου / 200th day from 365 Seix Sou


22.10.2015 Πέμπτη
Σαν να ζω μέσα στο δάσος, έτσι ένοιωσα σήμερα. Πέντε λεπτά απ' το σπίτι και ήμουν στην απόλυτη φύση, αίσθηση που δυνάμωνε απ' το σκοτάδι που έπεφτε, πέντε λεπτά απ' το σπίτι και ένοιωσα ότι ''ζούσα σαν σε τρέξιμο''. Δεν ξέρω πως να το περιγράψω καλύτερα αυτό, είναι όμως αποτέλεσμα της καθημερινής άσκησης τις τελευταίες 200 ημέρες. Κι αυτό είναι απίστευτα όμορφο.

Σκέφτομαι πως μπορεί να βοηθά το γεγονός ότι ζω κοντά στην φύση, θεωρώ όμως πως όπου και να ζούσα αν έκανα τρέξιμο για 200 συνεχόμενες ημέρες κάπως έτσι θα ένοιωθα. ''Ότι ζω σαν σε τρέξιμο''. Δίχως (επαναλαμβάνω) να μπορώ να εξηγήσω απόλυτα αυτό που γράφω. Τα βιώματα πάντα είναι βιώματα και υπολείπονται των περιγραφών.

Δεν υπολόγισα σήμερα την ταχύτητα της νύχτας που έρχονταν, χρειάζονταν φακός, ήταν λίγο επικίνδυνο για τους αστραγάλους, κινήθηκα κοντά στη βάση σε μονοπάτια και δασικούς δρόμους. Αέρας, υγρασία, σταγόνες, λάσπη, αλλαγή απ' την μέρα στην νύχτα και το γλυκό τετράποδο κορίτσι μαζί μου να ακολουθεί πιστά.


Το σημερινό σύντομο χαλαρό τρέξιμο εκτός βάσης ήταν σαν να πέρασε μια ολόκληρη ημέρα, βοήθησε σ' αυτό η αλλαγή απ΄την μέρα στην νύχτα, όμως πιο πολύ νοιώθω να 'ταν η διάθεση να γίνει πράξη η καθημερινή συνήθεια.

Λίγο πριν το τέλος με μάγεψε η εικόνα που συνοδεύει το σημερινό report στο ξεκίνημά του, ανεβαίνοντας την αντιπυρική της Γιαννούλας, η κεραία στο σύνολο της φωτογραφίας. Ένοιωσα πως η εικόνα υπήρχε εκεί για εμένα, αν σκεφτεί κανείς στην πραγματικότητα η εικόνα αυτή υπήρχε εκεί μόνο για εμένα.

Η κεραία που εκπέμπει, τα σήματα που έρχονται και φεύγουν κανείς δεν ξέρει από που, κανείς δεν ξέρει για που....

Το τρέξιμο που εκπέμπει, με λιακάδα, με ομίχλη, μέρα ή νύχτα, χειμώνα ή καλοκαίρι.

Η κεραία είναι εκεί, το τρέξιμο είναι εκεί και τα δυο μεταφέρουν και τα δυο μας μεταφέρουν, μας ταξιδεύουν με τον τρόπο τους το καθένα.

http://www.movescount.com/moves/move80791022

https://www.runtastic.com/en/users/baggeles-psukhoguios/sport-sessions/1053877778

~~~~~~~~~~


22.10.2015 Thursday
Today, it was like living inside the forest. Only five minutes away from home and i arrived in the heart of the absolute nature. This sense became stronger because of the darkness, five minutes away from home and i was feeling that i "lived inside running situation". I can't imagine a different way to describe this. It is the result of my daily running for the last 200 days of my life. This is incredible perfect. 

Maybe it is helpful that i live close to the mountain but besides the place and the environment around, i feel like this because I have this habit. "I live in running". I can't explain exactly what i mean by this. Experiences are always a personal case and it is difficult to describe it accurately. 
The night came faster than i thought; I needed a flashlight because it was dangerous to run in the dark on the wet ground. I moved close to the base ground, inside the paths and the forest roads. Wind, humidity, drops of water, mud, moving from day to night and my sweet girl, my dog always there with me, following me faithfully.

This relaxed running outside of the base ground made me feel like a whole day had passed. Maybe it was because at first was day and then became darker. Maybe because i managed to act like this in every in my life.
Before ending i saw this picture that was magic and i posted in this report. The time i was going up to Giannoula's area i saw this huge Antenna. This image was there just for me. If you think about it you can realize that it was exactly just for me because i was the one that focus on this. 

I observed this antenna that emits the signs that are coming and leaving. Nobody knows the direction that are coming and where they are going to.

This is like running that emits, inside the sun or the fog, day or night, wintertime or summer.

This antenna is always there, running is always there as well. Both transmitted the signs, carrying us having their own way.


Δεν υπάρχουν σχόλια: