Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

186η μέρα από 365 Σέιχ Σου - Νεραϊδόδασος / 186th day from 365 Seix Sou - The forest of the Pixy


08.10.2015 Πέμπτη
Το χρωστούσα στο τετράποδο κορίτσι μου το σημερινό, είχα πάρα πολύ καιρό να πάρω μαζί μου την Φαίδρα στο δάσος, τελευταία την παίρνω μέχρι την βάση και μετά πάλι πίσω. Γνωριζόμαστε τόσο καλά που καταλαβαίνω την απογοήτευσή της όταν ξέρει πως θα βγω εκτός βάσης και δεν την παίρνω μαζί μου. Η αλήθεια είναι πως έχει μεγαλώσει πια ενώ και η αντοχή της έχει μειωθεί από την απουσία άσκησης, τώρα πια αντέχει μαζί μου περίπου μια ώρα. Έτσι σήμερα που έβαλα στο πρόγραμμα ένα μικρό στην ευρύτερη περιοχή και με τον καιρό βροχερό ήταν ιδανικά να έρθει.

Το χαρήκαμε και η δυο, μου έλειψε και εμένα η παρουσία της Φαίδρας στο βουνό κοντά μου. Οι ανάσες της, τα τσαλαβουτήματα στις λιμνούλες, τα μπρος πίσω που κάνει, η αναζήτηση αν μείνει πίσω γιατί κάτι βρήκε η κεραία της όσφρησης της. Παλιότερα κάναμε παρέα έως 3-4 ώρες, θυμάμαι να τις δίνω λίγες σταφίδες απ' τις δικές μου.

Η 186η συνεχόμενη ημέρα τρεξίματος ήταν ιδανική, ήταν μοναδικές και οι συνθήκες του καιρού, αρκετή δροσιά, ψιλόβροχο, ''καλή'' λάσπη για την περιπέτεια καθώς γλιστρούσα. Κυρίως όμως η διάθεση, είχα πολύ καιρό να βγω όχι μόνο με το Φαιδρή αλλά στο Σέιχ Σου και το Νεραϊδόδασος.

Όταν δούλευα στο ΚΕΘΕΑ σε ομαδικές διεργασίες που γίνονταν υπήρχε ο όρος brainstorm, καταιγισμός ιδεών δηλαδή. Πρόκειται για διαδικασία που η ομάδα με αφορμή κάποιο θέμα που τίθεται ''βομβαρδίζει'' με σκέψεις γύρω από αυτό που έχει τεθεί, μέσα από τη συνολική διαδικασία ο leader της ομάδας συνθέτει και βγαίνουν απίστευτα πλούσια πράγματα για την ομάδα και τον καθένα ξεχωριστά.

Το brainstorm είναι κυρίως τμήμα άσκησης, μπορεί όμως με την κατάλληλη προετοιμασία και χειρισμούς του leader της ομάδας να αποτελέσει το ίδιο άσκηση. Λέγοντας άσκηση αναφέρομαι σε ασκήσεις προσωπικής ανάπτυξης όπου μέσα από συγκεκριμένη διεργασία, όχι αποκλειστικά συζήτησης γίνονται κατανοητά στα μέλη της ομάδας θέματα προσωπικά που σχετίζονται με συμπεριφορές και καταστάσεις που έχουν την βάση τους, την πηγή τους, πολλές φορές χρόνια πριν.

Σήμερα λοιπόν ένοιωθα καθώς έτρεχα να παίρνω μέρος σ' ένα ατελείωτο brainstom. Η διαφορά είναι πως δεν υπήρχε συγκεκριμένο θέμα, απλά το θέμα ήμουν εγώ και σκέψεις που έβγαιναν χωρίς σταματημό και φραγή. Σκέψεις για όλα, την δουλειά, την ζωή, την οικογένεια, το project, τον θάνατο, τα σχέδια, το τώρα, τις σχέσεις. Ήταν απίστευτο αυτό που γίνονταν, σαν ν' άνοιξε ένα φράγμα σκέψεων, έρχονταν και έφευγαν, δεν λύνονταν τίποτα, σαν απλά να ειπώνονταν, σαν να ειπώνονταν πάνω στις λάσπες, όπως τα βήματά μας, της Φαίδρας και το δικό μου που φαίνονται στη σημερινή φωτογραφία που συνοδεύει το report.

Όταν τελείωσα καθώς έκανα διατάσεις και έσταζε ο ιδρώτας απ' το πρόσωπό μου δεν θυμόμουν τίποτα απ' όσα ήρθαν λίγο νωρίτερα, σαν το φράγμα να άδειασε και ξεκίνησε η διαδικασία γεμίσματος του ξανά.

Είμαι βέβαιος όμως πως η ορμή που απελευθερώθηκε θα κινήσει τροχούς, μεγαλύτερους ή μικρότερους, ίσως όλους...

http://www.movescount.com/moves/move79325408

~~~~~~~~~~

08.10.2015 Thursday
I had to do it; i owed it to my girl, to my lovely dog. I had to take Phaedra with me at the mountain for so long and i decided to do it today. I used to run with her mostly at the base ground. I can understand very well her disappointment when she is not coming with me. The truth is that is not so young anymore and she is not so strong to run continuously for an hour. Today, i planned to run for less than an hour and go to the area around the base ground so i took her with me. It was rainy and i thought it would be the ideal day for this. 

We enjoyed it, both. I realized that i missed her company at the mountain. I had missed her breath, her steps on the water, her movement forward and back, the way she looked around and stays back smelling something interesting for her. We used to run together for 3 or 4 hours earlier and then i was giving her some of my raisins.

The 186 ongoing day of running was ideal, the weather was perfect. It was raining drizzle, it was quite cold and there were "nice" mud that made running looked like an adventure. The best of all was that i was in a very good mood, i had to run in the forest for so long and i enjoyed it together with Phaedra.

When i was working at KETHEA (an organization for drug addiction) we used a technique in the counseling groups that is calling "brainstorming". When somebody had a problem could talk about this in the group session. Then the counselor asked him to say his or her thoughts without thinking a lot. To say whatever is coming up in the mind on the occasion of this issue. Then the leader composes the material and rich conclusions arising for the person and the whole team. 

"Brainstorming is a technique for applying some procedures but it could be a process in the group itself.

When i say exercise i am actually referring to personal development exercises. Through a specific process, the people of the group are coming closer to their personal issues that cause troubles, and find out the reason of their behavior. Probably it is necessary to go back to their history to find out what is really happening. 

Today, i was feeling like i was in the middle of an unending Brainstorming. The difference was that I didn’t work on a specific issue but the subject was me and my thoughts that were coming out continuously, without ending. I had thoughts about everything, my job, my life, my family, this project, the death, my plans, the present time, and my relationships. It was unbelievable what I experienced. I came in contact with topics that I thought I had left behind. I t was like everything opened again and nothing left behind or was solved. All my thoughts mixed with the mud, like my steps on the wet ground, mine and Phaedra’s as well. You can see it in the photo of the report. 

When i finished and made stretching exercises, the sweat dripped from my front all my thoughts disappeared. I couldn’t remember anything from all these that i was thinking before. Through this process the dam emptied and was ready to fill again.

I am sure that the momentum that released is going to move the wheels again, biggest or smaller, maybe all of them...

Δεν υπάρχουν σχόλια: