Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2015

185η μέρα από 365 / 185th day from 365

07.10.2015 Τετάρτη
Χρειάστηκε να ''κατεβώ'' στην πόλη σχετικά αργά, επέστρεφα στο σπίτι περασμένες 23:00 οδηγώντας μέσα απ' το δάσος πέφτοντας δυνατή βροχή. Έχω πολύ καιρό να τρέξω με δυνατή βροχή, σκεφτόμουν αν την στιγμή που οδηγούσα γίνονταν ένα νυχτερινός αγώνας πόσο μαγικό θα 'ταν, σε μια διαδρομή μέσα στο Σέιχ Σου, σαν του Άεθλου.

Η προσγείωση όμως στην πραγματικότητα ήταν ρεαλιστικά ωμή. Μόλις λίγο πριν τελειώσει (τυπικά τουλάχιστον) το 24ώρο ξεκίνησα να τρέχω στην αυξημένη λόγω της κούρασης μονοτονία του διαδρόμου. Αν ήταν ημέρα σίγουρα θα έβγαινα έξω, αν δεν ήμουν τόσο κουρασμένος πάλι έξω θα έβγαινα. Η βροχή όταν τρέχεις είναι λυτρωτική.

Έτρεχα στον διάδρομο με ιδιαίτερα χαμηλούς σφυγμούς και το μόνο που νοιώθω να ανέβαζε σφυγμούς ήταν ο ήχος της βροχής από έξω, ήταν κι οι σκέψεις από στιγμές τρεξίματος με βροχή. Κάποιες στιγμές έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουν πιο έντονα στιγμές βροχής με ήχους και αρώματα που μόνο τότε γεννιούνται.

Το μυαλό κάνει ταξίδια.

Οι σκέψεις για βροχή έφεραν στο νου στιγμές κόπωσης από αγώνες,. Θυμήθηκα την πτώση μου στο πρόσφατο Lost Trail, στο τελευταίο κομμάτι, μετά ήρθαν στο μυαλό εικόνες από την περασμένη Κυριακή στις Σκουριές στο εκεί τελευταίο κομμάτι με τις μεγάλες πέτρες και το κάτι σαν μονοπάτι, τότε που άκουγα τα πόδια μου να μου ''φωνάζουν'' διάφορα. Το ταξίδι πήγε πίσω στο περασμένο Μάη στο Παγγαίο, στο κομμάτι της επιστροφής μετά το καταφύγιο στην κατηφόρα με τις φτέρες και τις βουνίσιες τσουκνίδες.

Εικόνες παλιές μα ζωντανές και έντονες, εικόνες αγαπημένες από στιγμές με τις αισθήσεις στο απόγειο τους. Για αυτό θυμόμαστε πράγματα μετά από πολύ καιρό, γιατί τα έχουμε ζήσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό, έχουμε δώσει και έχουμε πάρει, έχουμε κατακτήσει και έχουμε κατακτηθεί.

Κι όλα αυτά ήρθαν τρέχοντας στον διάδρομο. Μπορούμε το ''δύσκολο'', το μονότονο να το κάνουμε λειτουργικό, ουσιαστικό, διαφορετικό και δεν αναφέρομαι τώρα στο τρέξιμο σε διάδρομο ένα βράδυ στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας. 

Αναφέρομαι σε άλλα καθημερινά και δύσκολα, ίσως και δυσκολότερα απ' τον σημερινό παραλληλισμό, κι ας φαίνονται θολά όπως η στάμπα πάνω στην μπλούζα που συνοδεύει το σημερινό report.

07.10.2015 Wednesday 
I had to go down town today, because i had a job late at night. I arrived at home at 23.00. I was driving my car, going home through the forest, while heavy rain was falling. I imagined, a race during a rainy night like this, in the Seix Sou forest, and it seemed magic to me. 

My landing was sharp in the brutal reality. A little before the end of the day, i started running, experiencing the monotony of the running corridor and feeling tired. If it was earlier, or i wasn't so tired i could choose to go out in the mountain. Running in the rain it is always like redemption.

The only stimulus that increased my pulses was the sound of the rain and the thoughts about my experience of running under the rain. Sometimes i closed my eyes and imagined rainy moments full of sounds and perfumes.

My mind was travelling.

My thoughts of rain moments brought me memories of racing times and the tiredness i was feeling. I remembered the moment that i fell during the Lost Trail. Then i thought the last race, at Scouries area, at the end of the route, there were big stones and a small path. My legs, was like «yelling” at me because of the effort. Then i traveled back, at last May on the Paggaio mountain and remembered the downhill, after the shelter, that was full of ferns and mountain nettles.

Old pictures but vivid and strong. Lovely images from personal moments full of feelings. What we have lived intensely, keeps our memories alive, because we have given and taken, we have conquered and been conquered.

All those thoughts came while i was running on the running corridor. We can change something "difficult" or monotonous into a functional, meaningful and different process. I am not actually referring to my choice of this day. I refer on the difficulties in our daily life, or on even more bad events, even though after sometime looked blurred like the imprint on the t-shirt that you can see on the photo of this report.


Δεν υπάρχουν σχόλια: