Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

23η μέρα από 365 / 23th day from 365


28.04.2015
Όλη την μέρα πράγματα που γίνονται, πράγματα που πρέπει να γίνονται. Δουλειές σε δημόσιες υπηρεσίες, συναντήσεις, συζητήσεις, συνεννόησης, τηλεφωνήματα, διαφωνίες, ενημερώσεις, αγωνίες, διεκπεραιώσεις, αποφάσεις, εξηγήσεις, χαμόγελα, απογοητεύσεις, παράδοξα, πόνος, ευθύνες, διαφορετικές πραγματικότητες. 



Στην δουλειά και στο σπίτι.



Το βράδυ μπάνιο τα παιδιά, καθαριότητα στο σπίτι συμμαζέματα, προετοιμασία για ύπνο. 



Η σύνδεση των προηγούμενων με το τρέξιμο υπάρχει στο σημείο που συναντάω το αντίθετο απ' όλα τα προηγούμενα.

Ήμουν έτοιμος να βγω για τρέξιμο την 23η ημέρα του project μισή ώρα πριν την σειρά ''Εθνική Ελλάδος'' του Γ. Καπουτσίδη. Πρώτη φορά σήμερα ξεκίνησα ακριβώς έξω απ' το σπίτι, αν και αποφεύγω να ξεκινάω με ανηφόρα κρύος, σήμερα το έκανα, προσεκτικά στα 200 μέτρα της αρχής μέχρι την βάση.

Τα 10 πρώτα λεπτά ήμουν σαν χαμένος, ένοιωθα τα πάντα να λειτουργούν ανάποδα, μετά όλα άλλαξαν.

Η βάση έχω αναφέρει στο info plus είναι μια κυκλική αλάνα 300 μέτρων, κάποιες φορές ο αέρας χτυπά μόνο στο ένα μισό. Σήμερα στο σημείο που δεν φύσαγε οι σκέψεις έσβηναν, χαλάρωνα, ήθελα να ήταν μια ευθεία με χόρτο μαλακό, να κλείσω τα μάτια και να τρέχω σχεδόν σαν να κοιμάμαι. Στο σημείο που φυσούσε ''ξύπναγα'', σαν να έκανα ντουζ με κρύο νερό. Οι σκέψεις σε μηδενικό χρόνο άρχιζαν να έρχονται μέχρι να μπω στο θερμό κομμάτι του κύκλου ξανά. Έτσι κύλησε η σημερινή 23η ημέρα. 

Στο τέλος ένοιωθα την ανάγκη να ξαπλώσω στα χόρτα, όμως είχε υγρασία κι ήθελα να προλάβω την σειρά του Γ. Καπουτζίδη. Φεύγοντας φαντάστηκα τον φακό μου σαν το κεφάλι μου ξαπλωμένο στα χόρτα.

Το 'κανα, το 'δατε.

Άδειασα, γέμισα.

Τελειώνοντας η "Εθνική Ελλάδος'' ήρθε στο μυαλό μου η εικόνα απ' το γράφημα των καρδιακών σφυγμών, μια πάνω μια κάτω, μια δύσκολη, μια εύκολη. Έτσι φαντάστηκα την σειρά, όπως το γράφημα των σφυγμών, σαν να σε κρατά σε εγρήγορση υγείας, ουσίας, προβληματισμού. 

Δεν θυμίζει κάτι αυτό;


~~~~~~~~~~

28.04.2015
I am "running" all day, doing all those i need to do. Meetings, public services, discussions, phone calls, disagreements, briefings, anxieties, decisions, explanations, smiles, disappointments, oddly, handling, pain, responsibilities, different realities. ..to the job and also at home. 

At night, i made the bathroom to the children, i clean up the house, tacked the things around, prepared them for "goodnight".

But when i went for running i felt exactly the opposite. 

I was ready to go out half hour before the series "National Team by G. Kapoutzidis starts. It was the 23rd day of my project. It was the first time that i started to run outside of my house. In the ordinary way, i avoid to begin with uphill, when i am still cold. Today, i did it, i started running carefully from the beginning, covering 200m till my base. 

The first 10 minutes i felt totally lost. Then all changed.

As i have already mentioned in Info plus, my base is a circular vacant lot (300m). Sometimes i feel the wind blowing only to the half of the route. Today, when i was to the no wind point , my thoughts put out, i was feeling relaxed and i was day dreaming that i was running straight into soft grass. I would like to close my eyes and run like sleeping. When i passed through the point that the wind was blowing "i woke up" like having a cold shower...and then i started thinking ...and then stopped my thoughts and all over again as i was running to the circle. 

This rotation was the characteristic of 23rd day of the project. 

When i finished i needed to lie down to the grass, but it was wet and i wanted to catch the series of G. Kapoutzidis on T.V. Leaving the "base" i had an image...i imagine that my lens was my head lying in the grass. 

I did it, you saw it.
I emptied and filled

When the series "National Team" finished, came in to my mind a graph of heart rate.... over and under, one easy line, one difficult. The specific series... keeps me awake, helps me thinking, caring about my health, concerning the real meaning of life.

I am wondering if all these remind you something. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: