Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

331η μέρα από 365 Πανόραμα / 331th day from 365 Panorama


01.03.2016 Τρίτη

Σε όλα υπάρχουν κάποιες βασικές παραδοχές, έτσι και στο τρέξιμο, είτε πρόκειται για προπόνηση, είτε για αγώνα. Μια βασική παραδοχή για το τρέξιμο είναι η παρακάτω. Ότι πρόγραμμα προπόνησης αν έχεις ή ότι αγώνα, μεγάλο ή μικρό θα φτάσεις στα όριά σου η τουλάχιστον θα κουραστείς στον μέγιστο βαθμό. 

Το μυαλό και η ψυχή προσαρμόζεται, ανάλογα την γνώση που έχει σε σχέση με το πρόγραμμα, της προπόνησης ή την απόσταση και τον βαθμό δυσκολίας αν πρόκειται για αγώνα.

Είτε πρόκειται για 10 χιλιόμετρα, είτε πρόκειται για 20 ή 50 χιλιόμετρα αγώνα, είτε πρόκειται για μια έντονη διαλειμματική προπόνηση, είτε για ανηφόρες, το μυαλό και η ψυχή προσαρμόζεται σ' αυτό που έχει μπροστά. Ουσιαστικά προετοιμάζεται, τακτοποιεί την επερχόμενη ''ταλαιπωρία'' αν προτιμάτε. 

Φυσικά είναι άλλο πράγμα αν ''βγει'' εύκολα ή δύσκολα. Εδώ αναφέρομαι σε μια ιδιότυπη προσωπική ''αυτεπάγγελτη'' προετοιμασία του ίδιου του οργανισμού.

Σκέψεις σημερινές που και παλιότερα έχω μοιραστεί με συναθλητές και φίλους, σκέψεις που έρχονται, φεύγουν και μετά ξαναέρχονται γιατί βιώνουμε πράγματα, γιατί ζούμε πράγματα.

Και στο τέλος ότι κι αν γίνει απλά καθόμαστε κάτω, οπουδήποτε, στο γρασίδι, στο ταρτάν, στο χώμα, στις πέτρες, στο τσιμέντο, στο χαλίκι ή στην άμμο, οπουδήποτε, όπου τρέχουμε δηλαδή...


~~~~~~~~~~ 

01.03 .2016 Tuesday 
There are some basic acknowledgements concerning everything, as well as running, either it has to do with a training session or a race. A basic acknowledgement of running is the following. Whatever training programme or race you have, long or short, you'll reach your limits or at least you'll be tired to the extent.

The mind and the soul adjust, accordingly to the knowledge they have concerning the programme of the training session or the distance and the degree of difficulty if it has to do with a race.

No matter if it's about 10kilometres or 20 or even 50 kilometres race, no matter whether it concerns an intense interval training or ups, the mind and the soul adjust to whatever they have ahead. They are actually prepared, they put in order the forthcoming "hardship", if you prefer.

Of course whether it will be carried out easily or with difficulty is another matter. I'm referring here to a peculiar personal "ex-officio" preparation of the organism itself.

Current thoughts that I've shared with fellow-athletes and friends in the past, thoughts that come, go and then come again because we experience things, because we live things.

And eventually whatever happens we just sit down, anywhwere, on the grass, on the terrain, on the soil, on the stones, on the concrete, on the gravels or on the sand, anywhere, I mean wherever we run...

Δεν υπάρχουν σχόλια: