Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

266η μέρα από 365 / 266th day from 365


27.12.2015 Κυριακή

Βγήκα ακριβώς την ώρα που έφευγε το φως και το σκοτάδι του χτυπούσε το χέρι, όπως κάνουν οι παίκτες της ίδιας ομάδας όταν γίνεται αλλαγή. Εκείνη την στιγμή βγήκα για την 266η συνεχόμενη ημέρα τρεξίματος, εκείνη την στιγμή που η επαφή αυτή δεν βγάζει ήχο, βγάζει χρώματα.

Ανέβηκα λίγο πιο πάνω απ' την βάση μέχρι το ύψωμα της Γιαννούλας. Τα χρώματα ήταν μαγικά, από καιρό ήθελα να ανέβω αυτή την ώρα στο συγκεκριμένο σημείο, ήθελα να κάνω κάποιες δοκιμές με τις ρυθμίσεις της μηχανής. Τελικά με το ζόρι ξεχώρισε κάπως η φωτογραφία που συνοδεύει το σημερινό report, όλες οι υπόλοιπες ήταν για διαγραφή. Πιο μετά προσπάθησα να κάνω μια μικρή βίντεο λήψη στο νεραϊδόδασος που βγήκε πολύ άσχημα, ενώ η Φαίδρα έπαιρνε πάνω απ' το κινητό τα κουκουνάρια που το στήριζαν για να μην πέσει και στο τέλος έπεσε η ίδια πάνω του.

Πολλές φορές όμως αυτή είναι η τύχη των προγραμματισμών, δεν βγαίνουν οι προγραμματισμοί και ίσως ''δεν πρέπει να πρέπει'' να βγαίνουν, κυρίως σε project σαν το συγκεκριμένο. Νοιώθω πως χάνεται η μαγεία, ο αυθορμητισμός του όταν προγραμματίζω κάτι και προσπαθώ να βγει όσο καλύτερα γίνεται.

Σαν η ροή του τρεξίματος να μπλοκάρει, όπως όταν τα πόδια κολλάνε σε λάσπες ή τα ρούχα πιάνονται σε αγκάθια στενών μονοπατιών. Κάπως έτσι κύλησε η σημερινή ημέρα μπλοκαριστηκά, διότι με τις προσπάθειες για τις διάφορες λήψεις όλο φρέναρε το τρέξιμο. Φαίνεται και στο διάγραμμα του movescount που ακολουθεί.

Έτσι λοιπόν όταν επέστρεψα στην βάση μου χάρισα ένα γλυκύτατο 10λεπτο που 'ταν σαν 30λεπτο έντονης χαλάρωσης.


~~~~~~~~~~

27.12.2015 Sunday 
I went out when the light was leaving and the darkness was hitting its hand, as the players of the same team do when a substitute takes place. At that moment I went out for the 266th consecutive day of running, at that moment when this touch has no sound, but has colours.

I went a little above the base ground to the hill of Giannoula. The colours were magic, I've wanted to be at such an hour on this specific point for a long time now, I wanted to do some tests with the machine settings. Eventually the photo accompanying the current report stood out somehow with great difficulty, all the rest ones were for deletion. Afterwards, I tried to shoot a small video in the fairyforest which wasn't good at all, while Faidra was taking the cones upholding the mobile phone so as not to let it fall and in the end she herself fell upon it.

Many times, however, this is the fate of schedulings, they don't work and perhaps "they needn't have to" work, especially in projects like this. I feel the magic is lost, the spontaneity of scheduling something and trying so that it can work as well as possible.

It's as if the flowing of running is blocked, like when the feet get stuck in muds or the clothes are caught on thorns of narrow paths. Like this went on this day, with blocking, because with the efforts for the several videos running was braking continuously. This can be seen on the following movescount diagram.

So when I returned to the base ground I donated to me a very sweet 10minute which was like a 30minute of intense relaxation.

Δεν υπάρχουν σχόλια: