Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

147η μέρα από 365 Σέιχ Σου / 147th day from 365 Seix Sou


30.08.2015 Κυριακή
Το πρωί πήγα μια βόλτα με τα παιδιά στην παιδική χαρά μέσα στο δάσος, πηγαίνοντας προς το ξενοδοχείο Φιλίππειο, πριν το ύψωμα Κράνος. Αργά το απόγευμα κατεβήκαμε στην πόλη όλη η οικογένεια, στην παραλία. Στο ενδιάμεσο βγήκα για τρέξιμο, πέρασα απ' το μονοπάτι της φωτογραφίας, δίπλα απ' τον δρόμο που πέρασα το πρωί και αργά το απόγευμα και φαίνεται στα αριστερά της φωτογραφίας, από εκεί που περνώ κάθε μέρα για την δουλειά, κάποιες φορές περισσότερες από μια φορά.



Ο Νίκος Καζαντζάκης ένα άλλο ενδιάμεσο το έλεγε ζωή. Εγώ αυτό το ενδιάμεσο το λέω καύσιμο για την ζωή, αυτό νοιώθω και σήμερα, αυτό ένοιωθα και χθες και όλες τις φορές που έχω βγει για τρέξιμο. Δεν αναφέρομαι μόνο στις μέρες τρεξίματος του project αλλά στο σύνολο της δραστηριότητας.

Πολύ ζέστη και δεν μετάνιωσα που αποφάσισα να μην έρθει μαζί μου η Φαίδρα, ενώ δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω ένα κουλουριασμένο φίδι που πέρασα από πάνω του και όταν κατάλαβα την ήταν και γύρισα να το δω καλύτερα εξαφανίστηκε στην στιγμή.

''Κάθε μέρα είναι και μια διαφορετική ημέρα'', όπως ακριβώς αναφέρετε στην αρχική σελίδα του running365.gr, τόσο απλά, τόσο λιτά, τόσο δημιουργικά. Όπως το τρέξιμο στο κρυμμένο καλά σε κάποια σημεία μονοπάτι, δίπλα στο δρόμο, εκεί που κινείται η καθημερινή ρουτίνα.



~~~~~~~~~~


30.08.2015 Sunday
Today, i went for a walk with my two kids to the playground. It is a place inside the forest, following the road to the hotel Philipeio in Thessaloniki, just before the area that is called "Kranos". Late at the afternoon we went all the family to the seaside. In the middle i went for running and i passed through this path that you can see in the photo. This is a path next to the road that i drove in the morning and late at night. You can see it on the left of the photo. This is also the road that i pass every day (and sometimes more than once) going to work.

The great writer Nikos Kazantzakis called the interspaced "life". The middle space is what i call fuel of life. This is the way i feel today and yesterday and all the days that i went out for running. I refer not only to the activity but to the entire procedure. 

It was very hot today and i made a good decision not to take Phaedra (my dog) with me. Unfortunately i didn't manage to take a photo of a snake that was coiled on the ground. I stepped next to it and when i return back to see it better it had already disappeared.

"Every day is a different day" just like i mention to the homepage of running365.gr. It is so simple, so frugally, so creative. It is like when you run to a path which is well hidden close to the road where you can find the routine of the everyday life
.





Δεν υπάρχουν σχόλια: