Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

46η & 47 μέρες από 365 Τρέξε χωρίς τερματισμό / 46th & 47 days from 365 No Finish Line


21-22.05.2015 Πέμπτη - Παρασκευή
''Θεέ μου δεν είμαι μόνος...δεν είμαι ο μόνος τρελός''. Αυτά ήταν τα λόγια μου όταν ξενίκησα στις 23:40 το βράδυ της Πέμπτης 21 Μάη στο ''Τρέξε χωρίς τερματισμό''. Όχι πως έπιασα καμιά τρελή κουβέντα με κάποιον από τους υπόλοιπους, το αντίθετο μπορώ να πω.



Τα λόγια μου ''πατούσαν'' πάνω στην σκέψη που έρχεται και ξανάρχεται κάθε φορά που ξεκινώ να τρέχω για το project (ή και παλιότερα) αργά το βράδυ στην βάση στο βουνό. Πάντα μ' ακολουθούν αυτά τα λόγια, ''τι κάνω εδώ τέτοια ώρα, είμαι καλά;''



Οπότε καταλαβαίνετε πως όταν έφτασα στην ΔΕΘ και είδα 100 - 200 άτομα να τρέχουν και να περπατάν πήρα το μήνυμα πως δεν είμαι μόνος, ούτε αυτό το βράδυ, ούτε οποιοδήποτε άλλο βράδυ. Ας τρέχω μόνος στο βουνό, κάπου αλλού υπάρχουν κάποιοι άλλοι άνθρωποι ίδιοι με 'μένα που τρέχουν γιατί αυτό τους εκφράζει, αυτό τους γεμίζει, αυτό δίνει νόημα, δύναμη για την συνέχιση της καθημερινότητάς τους.

Μίλησα ελάχιστα τις σχεδόν 2 1/2 ώρες που έτρεξα, σας είπα όμως, ήταν σαν να μιλούσαν οι ενέργειές μας, τα σώματά μας όσων ήμασταν εκεί.

Ενέργειες ενωμένες, σκέψεις διασταυρωμένες, πράξεις εκτός τερέν άγνωστες μεταξύ τους. Πόσα μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί.

Έτρεξα 25 χιλιόμετρα και κάτι. Aπ΄την αρχή είχα στόχο εκτός του βασικού στόχου της διοργάνωσης να τρέξω για τους 12 και κάτι ανθρώπους που δέχθηκαν την πρόσκληση και κάναμε την ομάδα του running365.gr κάποια χιλιόμετρα. 

Στην αλλαγή της ημέρας ''επάνω'' έτρεξα για αυτούς από 2 χιλιόμετρα για τον καθένα, συν 1 χιλιόμετρο για το ανθρωπάκι που 'ναι στο δρόμο κι έρχεται μαζί με την μαμά του που μπήκε στην ομάδα.

Το τρέξιμο γεννά πράγματα, μεταφορικά και ρεαλιστικά.

Αυτά για τώρα. Την Παρασκευή το απόγευμα στις 20:00 η ομάδα του running365.gr είμαστε στην ΔΕΘ για να περπατήσουμε κι όποιος θέλει να τρέξει.

Τα υπόλοιπα στο επόμενο report...

~~~~~~~~~~

21-22.05.2015 Thursday - Friday
''Oh my God...i am not alone....i am not the only crazy guy''. These were my words when i start running on Thursday night around 23.40 during the "No finish line". It was 21st of May. It was not my thoughts because i start talking with the others around. I can say quite the contrary.

Even from the beginning of this project, and every night that i start running, i repeat to myself "what are you doing in the mountain so late at night? Are you crazy?"

You probably understand now how i felt, when i arrived to the area of National Exhibition of Thessaloniki and i saw 200 or maybe 300 people to run and walk. I got the message that i am not alone, not that night and every night. What if i run in the mountain alone, somewhere else there are people like me. They love running because it make them feel full, gives them a meaning of life, power to continue their lives.

I didn't talk a lot during the 2 and half hours that i was there to run but i felt our common energy, the communication of our bodies.

Bonded actions, thoughts that interbred, acts away from terrain, unknown to each other. How many we can do if we are all together.

I run almost 25 Km. I thought, while supporting the goal of the event, to run also for the people that joint me to the team of Running365.gr.

So, the time that the day changed i run 2 Km for each of them. I also run 1 km for the little Peg man that is going to be born soon, and came to this team with its mother that joined the group as well.

Running generates various things, metaphorically and realistically

That's for now. On Friday, at 20.00 in the afternoon the team of running365.gr will be there, to walk or run.

The rest to the next report...







Δεν υπάρχουν σχόλια: